عکس العمل پلیس در شرایط خاص بزه دیدگی

نویسنده

چکیده

بزه دیدگان آسیب پذیر به عنوان طیفی از بزه دیدگان که مستحق دریافت حمایت متناسب
با وضعیت آسیب پذیری ان هستند، توجه پلیس را در خصوص واکنشی مناسب، به خود
معطوف داشته اند.
مقاله حاضر بخشی از تحقیق است که بین سا لهای 1388 تا 1389 انجام شده است. قلمرو
مکانی تحقیق شهر تهران و شهرستان ری را در برمی گیرد. افراد جامعه آماری این تحقیق
قربانیانی هستند که پس از تحمل بزه دیدگی در دوره زمانی یک ساله فوق به یکی از مراجع
انتظامی شهرهای مذکور مراجعه نموده و درخواست رسیدگی به پرونده کیفری خویش را
داشته اند. از این میان تعداد 196 نفر بزه دیده به عنوان افراد جامعه نمونه مورد تحقیق قرار
گرفتند. آسیب پذیری بزه دیدگان در شرایط خاص (خاص بودن می تواند تحت تأثیر مؤلفه ها و عوامل
مختلفی از جمله نوع جرم، مکان و زمان ارتکاب جرم و یا جنسیت و قومیت بزه دیده باشد)،
نظام های حقوقی را بر آن داشته است تا با هدف حمایت از این گروه ها، به اتخاذ یک سیاست افتراقی روی آورند. این مقاله ضمن ارایه مجموعه اقدامات پلیس در قبال بزه دیدگان جرایم،
به ارزیابی وضعیت بزه دیدگان در شرایط خاص بزه دیدگی در دستگاه پلیس می پردازد.
نتایج تحقیق نشان م یدهد که واکنش پلیس در شرایط خاص بزه دیدگی تابع اصل برابری
و مساوات است نه اصل تناسب. به عبارتی پلیس ترجیح می دهد شرایط عامه بزه دیدگان را
بر شرایط خاص آنان مقدم بداند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

a

چکیده [English]

b

کلیدواژه‌ها [English]

  • c